Istra Challenge 2008 - Page 2
| Article Index |
|---|
| Istra Challenge 2008 |
| Page 2 |
| All Pages |
De 2e dag werd er vanaf 10 uur om de 5 min gestart. Maar omdat we 17e stonden moesten we als laatste vertrekken van de A groep. Door middel van een kort roadbook kwamen we terecht aan de start van de eerste special. Tijdens die eerste special verliep alles op wieltjes en konden we zelfs 4 deelnemers inhalen. Spijtig genoeg was één van die deelnemers Team Eviltoy die na een kleine km in die special de uitgaande as van het stuurhuis afbrak.
Door dit spijtige voorval konden zij de rest van de dag gaan sleutelen, maar gelukkig waren ze erop voorzien en hadden zij een reservestuurhuis bij.
Het enige waar wij last van hadden was een te warme motor. Ergens was dit volkomen normaal want het was er een goeie 25° en er werd serieus gas gegeven ! Dus we maakten ons geen zorgen. De 2e special was ook een snelheidsproef waar we een goeie tijd reden. Dan naar de 3e special die zich weer in de vallei afspeelde van de vorige dag.
Daar aangekomen vernemen we dat Team Rockruby een half uurtje tevoren een serieuze uitschuiver gedaan had. Ze waren in de enige steile afdaling over de kop gegaan. Toch reden/rolden/schuiven ze nog een redelijke tijd dank zij hun ervaring in het weer bergen van de Jeep. Het was namelijk niet hun eerste keer ! Wij reden de proef feilloos maar gebruikten de achterste winch in de steile afdaling waardoor we enkele seconden verloren.
Bij Team Rockruby was
er vrij veel schade door de koprol. Een draagarm en de sturing was afgescheurd. Daarom stelde ik voor om ze naar het kamp te slepen. Zij gisteren voor ons wij vandaag voor hun, zo hoort het !
In het kamp gaan we direct aan de slag. Na het nodige laswerk was de Rubicon buiten de opgelopen extra blutsen weer zoals de oude. Na een grondige inspectie bij ons viel mijn oog op de bushings aan de achterkant van de bladveren. Deze waren er gewoon niet meer !!!!! Nu wist ik waarom de Jeep over de weg zweefde tijdens de verbindingsritten. Zelf had ik geen reserve bij, maar mijn oog viel meteen op de gestrande Jeep van Bob. Mits enkele kleine aanpassingen zouden deze bij ons kunnen passen. Zonder twijfelen gaf Bob ons de toelating om zijn bushings te gebruiken. Thanks Bob !
Inmiddels was het al 21uur en tijd om iets te gaan eten. Daar vernemen we dat Team JeepPOWER aan de leiding stond ! We geloofden onze eigen ogen niet. We hadden maar liefst 16 teams voorbijgestoken en stonden 30 sec voor op de tweede. Team Rockruby deed het ook niet slecht en stond op de 5e plaats op een kleine 9 min van ons verwijderd. Team Rocky 11e en Team Eviltoy 28e.
De volgende morgen moesten we dan als eerste vertrekken, wat niet echt een voordeel is want dan zijn er nog geen sporen en gaat men makkelijk verkeerd rijden.
Daar stonden we dan aan de start van de eerste special. Na nog geen 200 m moeten we een korte steile afdaling doen. Zonder te zekeren gooi ik de Jeep in het gat. Dan moeten we tussen 2 rotsen. De doorgang was net zo breed als de Jeep. De rots (meer dan 2 vierkante meter) aan de kant van de piloot duwt eerst enkele blutsen in de carrosserie, rolkooi en deur waardoor hij los komt en ongelukkig onder de Jeep terecht kwam. De Jeep lag nu op z’n zij en we beslisten om door middel van de toplier de Jeep weer met het rubber aan de grond te krijgen. In amper 30 sec was het klaar. Dan weer verder, maar ik merkte dat er stoom van onder de motorkap kwam. De watertemperatuurmeter wees 210° farenheit aan dus dat was nog ok. Amper 200 m verder moeten we langs een stronk en hoorden we psssssssssssssssssttt……
De linkerachterband werd lek gestoken door een uitstekende wortel van die bewuste stronk. Om geen tijd te verliezen hebben we dan door middel van de toplier de linkerkant van de Jeep van de grond getrokken en het wiel in een mum van tijd gewisseld.
Ondertussen begon het serieus te stomen onder de kap en ging de meter al naar 230°. Koken dus !
We reden nog een goeie km maar dan waren we genoodzaakt om te stoppen en te kijken wat er scheelde. Toen we de kap optilden zagen we meteen het probleem. Er zat een klein gaatje aan de motorkant van de radiator waar het water uitspoot ! Samen beslisten we dan om de radiator ter plaatse uit te bouwen en te voet terug te keren naar het startpunt.
Na een goeie 3 km wandelen kwamen we terug aan de start. Daar kregen we een lift naar het kamp van Didi de eigenaar van de taverne. Door middel van een bunsenbrander en wat tin herstelde ik de radiator. Dit nam nog geen 10 min in beslag. Didi heeft ons dan tot op de locatie gebracht waar we gestrand waren.
Een 20 min later zat de radiator er weer in en konden we verder. Tijdens de montage ben ik wel te weten gekomen hoe dat gaatje er opeens gekomen was. In één van de vinnen van de ventilators zat een scheurtje. Waarschijnlijk een takje of iets anders zou dit euvel kunnen veroorzaakt hebben. Brute pech !
De eerste special konden we dan maar op onze buik schrijven en zijn we dan terug met goeie moed naar de volgende special gereden. Deze reden we in een toptijd, waarschijnlijk door de frustratie van de voorbije gebeurtenissen. Aan de finish komen we Team Rockruby tegen en zeggen ons dat ze goed bezig waren. Samen rijden we naar de volgende special en klokken we een goeie tijd.
Na die pechdag vielen we terug naar de 14e plaats mede dank zij de tijd van de slechtste deelnemer gereden op de eerste special + 30%. Team Rockruby doen het super en worden 2e !
In het dorpje Tinjan worden jaarlijks de hespenfeesten georganiseerd. Deze vielen juist samen met de Trophy. Na het diner zijn we dan maar gaan polkatreintje dansen en hebben we ons verdriet verdronken.
De volgende morgen stonden er ons nog 3 specials te wachten. Allen in de vallei waar we de proloog gereden hadden.
We reden alles in goeie tijden en in de laatste special lieten we de V8 nog eens goed brullen en reden/vlogen we zelfs nog de beste tijd !!!
Uiteindelijk steken we nog 3 teams voorbij en werden we 10e.
Team Rockruby doen het schitterend en behouden hun verdiende 2e plaats. Zij gingen naar huis met enkele prachtige prijzen. Waaronder batterijen, beker en verenliftkit .
We mogen zeker terug kijken naar een goed georganiseerde leuke wedstrijd in een mooi kader, hopelijk staan we volgend jaar weer aan de start en hebben we dan wat meer geluk.
We’ll be back !
King of the Hill
